Boże, Ojcze Miłosierny, zawierzamy Ci ludzi młodych
ze wszystkich narodów, ludów i języków.
Prowadź ich bezpiecznie po zawiłych ścieżkach
współczesnego świata
i daj im łaskę owocnego przeżycia
Światowych Dni Młodzieży w Krakowie.
(
Z modlitwy Światowych Dni Młodzieży)

Drodzy Przyjaciele Misji

W Roku Życia Konsekrowanego wyrażamy Bogu naszą wdzięczność za osoby poświęcone Bogu przez profesję rad ewangelicznych: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa.  Jest to szczególna forma życia, która wymaga wielu wyrzeczeń, ale prowadzi do zjednoczenia z Bogiem i Kościołem. Coraz mniej młodych ludzi ma odwagę do pójścia drogą życia zakonnego. Papież Franciszek z troską i zachętą zwraca się do młodzieży: „Ewangelia jest słowem, które wyzwala, przekształca i czyni nasze życie piękniejszym. Jakże to wspaniale dać się zaskoczyć Bożym powołaniem, przyjąć Jego Słowo, stawiać kroki śladem Jezusa, adorując tajemnicę Boga i wielkodusznie poświęcając się innym!”

Niejedno powołanie kapłańskie czy zakonne zrodziło się podczas Światowych Dni Młodzieży, których inicjatorem był św. Jan Paweł II. Po raz pierwszy papież zgromadził rzesze młodych z całego świata w Buenos Aires (1987). Następnie zaprosił ich do Santiago de Compostela (1989), Częstochowy (1991), Denver (1993), Manili (1995), Paryża (1997), Rzymu (2 000) i Toronto (2002). Kontynuatorem spotkań stał się Benedykt XVI. Pod jego przewodnictwem odbyły się spotkania w Kolonii (2005), Sydney (2008) i Madrycie (2011). Na kolejnym spotkaniu z młodzieżą w Rio de Janeiro (2013) papież Franciszek ogłosił, że w 2016 roku, XXIX Światowe Dni Młodzieży odbędą się w Krakowie.

Wy, Księża i Bracia Pallotyni, jesteście jak pień wielkiego drzewa, które poprzez uczestnictwo świeckich w urzeczywistnianiu pierwotnej intuicji charyzmatycznej swymi gałęziami sięga do różnych środowisk społecznych, aby je ożywiać autentycznym duchem ewangelicznym. Aby wypełnić tę misję musicie mocno trwać w Chrystusie, którego św. Wincenty Pallotti kochał i któremu służył z heroiczną wiernością.

A. Transmisja pielgrzymki Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego na Krzeptówkach
Jako Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego, chcemy dziękować Bogu za dar Jana Pawła II i za jego beatyfikację. Nie moglibyśmy znaleźć lepszego miejsca na to dziękczynienie niż Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach, które Ojciec Święty osobiście poświęcił w czerwcu 1997 roku, i nie moglibyśmy znaleźć lepszej daty niż 30. rocznica zamachu na Papieża.

Czytaj w pdfObchodzony właśnie Rok Kapłański jest okazją, aby podziękować za dar życia i za powołania naszych księży i braci misjonarzy. Ich świadectwo napełnia nas radością i nadzieją rzucając nam wyzwanie, byśmy odkrywali i stawiali czoło nowym areopagom misji, do czego zachęca papież Benedykt XVI: Kościół jest wezwany do głoszenia z odwagą Dobrej Nowiny w obecnym społeczeństwie, które się zmienia. W związku z tym należy umieć ocenić dzisiejsze «areopagi», gdzie mierzą się ze sobą wielkie wyzwania ewangelizacji z realizmem wspomaganym przez ducha wiary, który widzi historię w świetle Ewangelii, oraz z przekonaniem św. Pawła o obecności Chrystusa zmartwychwstałego. Dlatego misyjna działalność Kościoła kieruje się ku tym newralgicznym ośrodkom społeczeństwa trzeciego tysiąclecia, gdzie duszpasterskim priorytetem jest pokazywać prawdziwe oblicze Chrystusa.

W ubiegłą niedzielę Ojciec Święty Benedykt XVI przypomniał, iż w Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa zostanie zainaugurowany Rok Kapłaństwa. Papież życzył wszystkim, aby to wydarzenie „przyczyniło się do pogłębienia przez wiernych wartości misji kapłańskiej i stanowiło zachętę do modlitwy o liczne i święte powołania”.

Z radością witamy w

Pallotyńskiej Rodzinie Misyjnej!

STOWARZYSZENIE APOSTOLSTWA KATOLICKIEGO (księża i bracia Pallotyni) zostało założone przez św. Wincentego Pallottiego w 1835 roku w Rzymie. Od początku w sercu Założyciela było pragnienie szerzenia wiary tam, gdzie jest jeszcze ona nieznana oraz niesienia wszelkiej pomocy krajom misyjnym. PALLOTYŃSKI SEKRETARIAT MISYJNY troszczy się o misjonarzy pracujących w Rwandzie, Demokratycznej Republice Konga, Wybrzeżu Kości Słoniowej, Burkina Faso, Kolumbii, Wenezueli, Antylach i Kazachstanie oraz prowadzących reewangelizację na Ukrainie. Posługa na misjach duchowych synów św. Wincentego Pallottiego - księży i braci pallotynów, realizuje się dzięki duchowemu wsparciu oraz ofiarności Przyjaciół i Dobrodziejów naszego Sekretariatu.

Pallotti wzywał do współpracy. Tego, co możemy zrobić wspólnie, razem, nigdy nie zrobi się w pojedynkę, dlatego powołał do życia Zjednoczenie Apostolstwa. Twoje serce również może bić dla misji...

Kliknij i pomóż!

WIELKI POST – WIELKA MOBILIZACJA DO OBJĘCIA PATRONATEM MISJONARZA

Ojciec Święty Franciszek zachęca nas w swoim orędziu na Wielki Post 2019 r. do zmiany naszego stosunku do bliźniego. Na pewno nie możemy pozostać obojętni wobec planu Boga, który pragnie naszego szczęścia. Wpisując się w ten plan zapraszamy do włączenia się w projekt, który realizowany jest w naszym Sekretariacie Misyjnym.

 PATRONAT MISYJNY
Polega na objęciu opieką misjonarza, który posługuje w dalekich krajach misyjnych. Opieka ta może być realizowana poprzez ofiarowanie za niego, w miarę swoich możliwości, codziennej modlitwy, Mszy świętej, różańca lub innych darów duchowych.
Wymiernym znakiem tej opieki jest również zadeklarowanie dowolnej kwoty (kliknij) przeznaczonej na sfinansowanie dzieł ewangelizacyjnych i charytatywnych podejmowanych przez misjonarzy.

 PATRONAT NAD MISJONARZEM SENIOREM 
Wielu misjonarzy pallotyńskich zakończyło już posługę misyjną i powróciło do Ojczyzny. Potrzebna jest im pomoc w leczeniu, rehabilitacji i opiece. Prosimy o modlitwę za tych misjonarzy seniorów oraz wsparcie materialne, które będzie wyrazem naszego udziału w Bożym planie. Czytaj więcej...

„Pościć, czyli uczyć się zmieniać nasz stosunek do innych i do stworzeń: przechodzić od pokusy "pożerania" wszystkiego, celem zaspokojenia naszej chciwości, do umiejętności cierpienia z miłości, która może wypełnić pustkę naszego serca. Modlić się, aby umieć wyrzec się bałwochwalstwa i samowystarczalności naszego ja i uznać, że potrzebujemy Boga i Jego miłosierdzia. Dawać jałmużnę, czyli porzucić nierozsądny styl życia i gromadzenie wszystkiego dla siebie w iluzji zabezpieczania przyszłości, która do nas nie należy. I w ten sposób na nowo odkryć radość z planu, którym Bóg objął stworzenie i nasze serca, planu miłości Boga, naszych braci i całego świata, i w tej miłości odnaleźć prawdziwe szczęście”. pp Franciszek

Multimedia Misyjne

Obserwuj nas na facebooku

Wpłać darowiznę