Posyłam Was 70-2/2008

JESIENIĄ 2006 r., gdzieś wysoko ponad ziemią, pomiędzy Warszawą a Rzymem, odbyła się brzemienna w skutki rozmowa. Dotyczyła pallotyńskich misji i misjonarzy Prowincji Chrystusa Króla. Moim rozmówcą był nowy Sekretarz ds. Misji ks. Grzegorz Młodawski. Powodem naszej podróży do Rzymu było załatwienie spraw formalnych w instytucjach Stolicy Apostolskiej oraz odświeżenie kontaktów nawiązanych przez niespodziewanie zmarłego ks. Stanisława Kuracińskiego SAC, długoletniego Sekretarza ds. Misji. Bujając ponad obłokami, rozmawialiśmy z zapałem o dorobku misyjnym naszej Prowincji, który jest dużą zasługą zmarłego ks. Kuracińskiego.

Jednak mimo imponujących osiągnięć, od dłuższego czasu pozostajemy okopani na wcześniej zajętych pozycjach misyjnych. Wypaliła się gdzieś pierwsza gorliwość i zapał, jaki cechował naszych misjonarzy u początku pracy ewangelizacyjnej, czyli ponad 30 lat temu. Wniosek nasuwał się więc jeden: może trzeba pomyśleć o nowych misjach? Nic nie stoi na przeszkodzie, abyśmy podjęli nowe wyzwanie. Oczyma wyobraźni widzieliśmy już nowe tereny misyjne, nowe pola i odcinki pracy misjonarskiej. Tylko gdzie mogłyby być te nowe misje? Organizacja nowej placówki nie jest łatwą sprawą. Najpierw trzeba znaleźć diecezję i biskupa, który potrzebuje misjonarzy, nawiązać z nim kontakt. Trzeba tam pojechać i rozejrzeć się, zbadać lokalne warunki życia i pracy, zorganizować zaplecze dla nowych misjonarzy.

Image

[...] Znaleźliśmy się w krajobrazie Antyli. Widok licznych wysp i wysepek z pokładu samolotu był imponujący. Każda wyspa to osobny kraj. Wszędzie byliśmy przyjmowani bardzo serdecznie, z pełnymi honorami. Podróż była dokładnie zaplanowana przez nuncjusza, abpa Th omasa Gullicksona. Prawie cały region podlega Nuncjaturze, która mieści się w Port of Spain, stolicy Trynidadu. Nuncjusz podszedł bardzo poważnie do naszej oferty otwarcia na Antylach wspólnoty misyjnej, ponieważ region ten przeżywa dotkliwy kryzys powołań. Antyle czekają na misjonarzy, jest tutaj ogromny problem braku kapłanów. Przed misjonarzami jest wiele pracy, ale także oczekuje się od nich świadectwa życia chrześcijańskiego i kapłańskiego. [...]

ks. Łukasz Kopaniak SAC

[Więcej w aktualnym wydaniu w wersji drukowanej. Warunki prenumeraty]

Posyłam Was 70-2/2008   

ImageANTYLE to grupa wysp położonych w basenie Morza Karaibskiego, rozciągająca się łukowato na długości 4,5 tys. km od Cieśniny Jukatańskiej aż do wybrzeży Wenezueli.

Antyle dzielą się na Antyle Wielkie (Kuba, Haiti, Jamajka, Puerto Rico, Dominikana, Wyspy Bahama) i Antyle Małe (Wyspy Dziewicze, Wyspy Zawietrzne, Wyspy Podwietrzne, Barbados, Trynidad, Tobago, Margerita, Curacao i Aruba).

Większość wysp posiada górzyste ukształtowanie z wilgotnym klimatem równikowym i podrównikowym. Powierzchnia wysp wynosi łącznie 221 tys. km2 i zamieszkuje je ok. 40 mln mieszkańców. Antyle zostały odkryte przez Krzysztofa Kolumba w latach 1492-1504. Wraz z kolonizacją nowo odkrytych ziem rozpoczął się także proces pierwszej ewangelizacji ludności autochtonicznej. Wiara chrześcijańska była przekazywana początkowo przez Hiszpanów i Portugalczyków, natomiast od połowy XVI w. dołączyły do nich także Anglia, Holandia, Francja i Dania.

Historia Antyli jest niejednolita i naznaczona silnymi wpływami kolonialnymi. Poszczególne wyspy miały różnych kolonizatorów, często przechodziły z rąk do rąk, stąd rozmaitość kultur, języków, wyznań religijnych oraz wpływów społeczno-politycznych i ekonomicznych. Cechą wspólną dla większości wysp Antyli jest niemal całkowity zanik kultury pierwotnej Karaibów - rodowitych mieszkańców wysp oraz stopniowy zanik kultury przyniesionej przez mocarstwa kolonialne. Na ich miejscu powstała i rozwinęła się nowa kultura wyzwolonych niewolników z silnymi wpływami tradycji afrykańskich przodków, europejskich kolonizatorów i latynoskiej kultury Ameryki Łacińskiej. Niezależnie od koloru skóry i języka, rodowitych mieszkańców Antyli nazywa się Kreolami.

Image

Spośród Wysp Antylskich przyjrzymy się bliżej wyspie Barbados, gdyż to właśnie ona stała się celem przyszłej misji pallotyńskiej, która ma się rozpocząć w drugiej połowie roku 2008.

[Więcej w aktualnym wydaniu w wersji drukowanej. Warunki prenumeraty]

Z radością witamy w

Pallotyńskiej Rodzinie Misyjnej!

STOWARZYSZENIE APOSTOLSTWA KATOLICKIEGO (księża i bracia Pallotyni) zostało założone przez św. Wincentego Pallottiego w 1835 roku w Rzymie. Od początku w sercu Założyciela było pragnienie szerzenia wiary tam, gdzie jest jeszcze ona nieznana oraz niesienia wszelkiej pomocy krajom misyjnym. PALLOTYŃSKI SEKRETARIAT MISYJNY troszczy się o misjonarzy pracujących w Rwandzie, Demokratycznej Republice Konga, Wybrzeżu Kości Słoniowej, Burkina Faso, Kolumbii, Wenezueli, Antylach i Kazachstanie oraz prowadzących reewangelizację na Ukrainie. Posługa na misjach duchowych synów św. Wincentego Pallottiego - księży i braci pallotynów, realizuje się dzięki duchowemu wsparciu oraz ofiarności Przyjaciół i Dobrodziejów naszego Sekretariatu.

Pallotti wzywał do współpracy. Tego, co możemy zrobić wspólnie, razem, nigdy nie zrobi się w pojedynkę, dlatego powołał do życia Zjednoczenie Apostolstwa. Twoje serce również może bić dla misji...

Kliknij i pomóż!

Obserwuj nas na facebooku

Wpłać darowiznę