Posyłam Was 70-2/2008

JESIENIĄ 2006 r., gdzieś wysoko ponad ziemią, pomiędzy Warszawą a Rzymem, odbyła się brzemienna w skutki rozmowa. Dotyczyła pallotyńskich misji i misjonarzy Prowincji Chrystusa Króla. Moim rozmówcą był nowy Sekretarz ds. Misji ks. Grzegorz Młodawski. Powodem naszej podróży do Rzymu było załatwienie spraw formalnych w instytucjach Stolicy Apostolskiej oraz odświeżenie kontaktów nawiązanych przez niespodziewanie zmarłego ks. Stanisława Kuracińskiego SAC, długoletniego Sekretarza ds. Misji. Bujając ponad obłokami, rozmawialiśmy z zapałem o dorobku misyjnym naszej Prowincji, który jest dużą zasługą zmarłego ks. Kuracińskiego.

Jednak mimo imponujących osiągnięć, od dłuższego czasu pozostajemy okopani na wcześniej zajętych pozycjach misyjnych. Wypaliła się gdzieś pierwsza gorliwość i zapał, jaki cechował naszych misjonarzy u początku pracy ewangelizacyjnej, czyli ponad 30 lat temu. Wniosek nasuwał się więc jeden: może trzeba pomyśleć o nowych misjach? Nic nie stoi na przeszkodzie, abyśmy podjęli nowe wyzwanie. Oczyma wyobraźni widzieliśmy już nowe tereny misyjne, nowe pola i odcinki pracy misjonarskiej. Tylko gdzie mogłyby być te nowe misje? Organizacja nowej placówki nie jest łatwą sprawą. Najpierw trzeba znaleźć diecezję i biskupa, który potrzebuje misjonarzy, nawiązać z nim kontakt. Trzeba tam pojechać i rozejrzeć się, zbadać lokalne warunki życia i pracy, zorganizować zaplecze dla nowych misjonarzy.

Image

[...] Znaleźliśmy się w krajobrazie Antyli. Widok licznych wysp i wysepek z pokładu samolotu był imponujący. Każda wyspa to osobny kraj. Wszędzie byliśmy przyjmowani bardzo serdecznie, z pełnymi honorami. Podróż była dokładnie zaplanowana przez nuncjusza, abpa Th omasa Gullicksona. Prawie cały region podlega Nuncjaturze, która mieści się w Port of Spain, stolicy Trynidadu. Nuncjusz podszedł bardzo poważnie do naszej oferty otwarcia na Antylach wspólnoty misyjnej, ponieważ region ten przeżywa dotkliwy kryzys powołań. Antyle czekają na misjonarzy, jest tutaj ogromny problem braku kapłanów. Przed misjonarzami jest wiele pracy, ale także oczekuje się od nich świadectwa życia chrześcijańskiego i kapłańskiego. [...]

ks. Łukasz Kopaniak SAC

[Więcej w aktualnym wydaniu w wersji drukowanej. Warunki prenumeraty]

Posyłam Was 70-2/2008   

ImageANTYLE to grupa wysp położonych w basenie Morza Karaibskiego, rozciągająca się łukowato na długości 4,5 tys. km od Cieśniny Jukatańskiej aż do wybrzeży Wenezueli.

Antyle dzielą się na Antyle Wielkie (Kuba, Haiti, Jamajka, Puerto Rico, Dominikana, Wyspy Bahama) i Antyle Małe (Wyspy Dziewicze, Wyspy Zawietrzne, Wyspy Podwietrzne, Barbados, Trynidad, Tobago, Margerita, Curacao i Aruba).

Większość wysp posiada górzyste ukształtowanie z wilgotnym klimatem równikowym i podrównikowym. Powierzchnia wysp wynosi łącznie 221 tys. km2 i zamieszkuje je ok. 40 mln mieszkańców. Antyle zostały odkryte przez Krzysztofa Kolumba w latach 1492-1504. Wraz z kolonizacją nowo odkrytych ziem rozpoczął się także proces pierwszej ewangelizacji ludności autochtonicznej. Wiara chrześcijańska była przekazywana początkowo przez Hiszpanów i Portugalczyków, natomiast od połowy XVI w. dołączyły do nich także Anglia, Holandia, Francja i Dania.

Historia Antyli jest niejednolita i naznaczona silnymi wpływami kolonialnymi. Poszczególne wyspy miały różnych kolonizatorów, często przechodziły z rąk do rąk, stąd rozmaitość kultur, języków, wyznań religijnych oraz wpływów społeczno-politycznych i ekonomicznych. Cechą wspólną dla większości wysp Antyli jest niemal całkowity zanik kultury pierwotnej Karaibów - rodowitych mieszkańców wysp oraz stopniowy zanik kultury przyniesionej przez mocarstwa kolonialne. Na ich miejscu powstała i rozwinęła się nowa kultura wyzwolonych niewolników z silnymi wpływami tradycji afrykańskich przodków, europejskich kolonizatorów i latynoskiej kultury Ameryki Łacińskiej. Niezależnie od koloru skóry i języka, rodowitych mieszkańców Antyli nazywa się Kreolami.

Image

Spośród Wysp Antylskich przyjrzymy się bliżej wyspie Barbados, gdyż to właśnie ona stała się celem przyszłej misji pallotyńskiej, która ma się rozpocząć w drugiej połowie roku 2008.

[Więcej w aktualnym wydaniu w wersji drukowanej. Warunki prenumeraty]

Z radością witamy w

Pallotyńskiej Rodzinie Misyjnej!

STOWARZYSZENIE APOSTOLSTWA KATOLICKIEGO (księża i bracia Pallotyni) zostało założone przez św. Wincentego Pallottiego w 1835 roku w Rzymie. Od początku w sercu Założyciela było pragnienie szerzenia wiary tam, gdzie jest jeszcze ona nieznana oraz niesienia wszelkiej pomocy krajom misyjnym. PALLOTYŃSKI SEKRETARIAT MISYJNY troszczy się o misjonarzy pracujących w Rwandzie, Demokratycznej Republice Konga, Wybrzeżu Kości Słoniowej, Burkina Faso, Kolumbii, Wenezueli, Antylach i Kazachstanie oraz prowadzących reewangelizację na Ukrainie. Posługa na misjach duchowych synów św. Wincentego Pallottiego - księży i braci pallotynów, realizuje się dzięki duchowemu wsparciu oraz ofiarności Przyjaciół i Dobrodziejów naszego Sekretariatu.

Pallotti wzywał do współpracy. Tego, co możemy zrobić wspólnie, razem, nigdy nie zrobi się w pojedynkę, dlatego powołał do życia Zjednoczenie Apostolstwa. Twoje serce również może bić dla misji...

Kliknij i pomóż!

W październiku wraz z całym Kościołem będziemy obchodzić ustanowiony przez papieża Franciszka Nadzwyczajny Miesiąc Misyjny. Okazją do obchodów jest przypadająca w tym roku 100. rocznica publikacji Listu Apostolskiego „Maximum illud” papieża Benedykta XV.

Ten dokument z 1919 r. jest wyrazem troski o misjonarzy, budzi entuzjazm misyjny, zachęca do podejmowania modlitwy i różnych inicjatyw ewangelizacyjnych. Papież skierował swe słowa nie tylko do przełożonych i misjonarzy, ale również do wiernych świeckich. Przypominał, że Prawdę trzeba głosić do końca dziejów i nie ustawać. Zaznaczył, że współpraca z misjami jest obowiązkiem wszystkich ochrzczonych i stanowi braterską pomoc dla niechrześcijan.

List papieża Benedykta XV okazuje się wciąż bardzo aktualny. W nawiązaniu do jego przesłania pragnę z całego serca podziękować Wam wszystkim, Drodzy Współpracownicy, za wspieranie naszych  misjonarzy posługujących  w wielu krajach. Pierwsi pallotyni udali się do Brazylii i Rwandy ponad 46 lat temu. Kolejne miejsca, gdzie podjęli posługę, to: Barbados, Kolumbia, Wenezuela, Wybrzeże Kości Słoniowej, Demokratyczna Republika Konga, Burkina Faso, Kazachstan, Ukraina. Do roku 2019 wyjechało ich 272.

Przygotowując się do dobrego przeżycia miesiąca misyjnego wspierajmy ich modlitwą i ofiarą. Szczególną formą solidarności z misjonarzami jest patronat, do podjęcia którego gorąco zachęcam. Na kolejnej stronie prezentujemy listę misjonarzy zarówno pracujących aktualnie jak i tych, którzy już powrócili z misji. Wspierać ich można poprzez włączenie się w następujące projekty:

PATRONAT MISYJNY – polega na objęciu systematyczną opieką konkretnego misjonarza, w którego intencji ofiaruje się dary duchowe, np. codzienną modlitwę, Mszę św., różaniec. Można zadeklarować dowolną kwotę (miesięczną, kwartalną, półroczną lub roczną), przeznaczoną na wspieranie prowadzonych przez niego dzieł ewangelizacyjnych i charytatywnych.

PATRONAT NAD MISJONARZEM SENIOREM – dotyczy misjonarzy pallotyńskich, którzy zakończyli już posługę misyjną i powrócili do Ojczyzny. Na obcej ziemi zostawili nie tylko dar Ewangelii zaniesiony innym, ale też często swoje zdrowie i siły.

Można odwdzięczyć się im ofiarując swoją modlitwę oraz wsparcie finansowe w specjalistycznym leczeniu i rehabilitacji, aby mogli nadal służyć Bogu. Czytaj więcej...

DRODZY WSPÓŁPRACOWNICY!

Na koniec kieruję do Was osobiste zaproszenie do udziału w organizowanej przez nas po raz pierwszy  Pielgrzymce Przyjaciół Pallotyńskich Misji na Jasną Górę. Spotkajmy się 28 września 2019 o godz. 14.00 w kaplicy Cudownego Obrazu. Oczekujemy na Was wszystkich oraz na uczestników pielgrzymek, gdyż tego dnia, 28 września, rozpocznie się również dwudniowe spotkanie popielgrzymkowe. Pragniemy poznawać Was osobiście, aby wyrazić serdeczną wdzięczność za systematyczne wspieranie naszych misji.

Zapraszamy również na rekolekcje misyjne, dni skupienia oraz pielgrzymki, podczas których każdego dnia we Mszy św. będziemy polecać Matce Bożej Wasze intencje, które będą nadesłane do Sekretariatu Misyjnego.

Niech zbliżający się Nadzwyczajny Miesiąc Misyjny będzie dla nas owocnym czasem w ożywieniu ducha zaangażowania i współpracy misyjnej.  

       Ks. dr Grzegorz Młodawski SAC
Sekretarz ds. Misji i Dyrektor Pomostu

Obserwuj nas na facebooku

Wpłać darowiznę