31 lipca przypadła 37 rocznica śmierci ks. Adama Wiśniewskiego SAC, kapelana batalionu im. Stefana Czarnieckiego w okresie Powstania Warszawskiego, wieloletniego misjonarza oraz założyciela centrum pomocy lekarskiej pod nazwą „Jeevodaya” dla trędowatych w Indiach.
Ks. Adam Wiśniewski urodził się 13 kwietnia 1913 r. w Dębinach, w parafii Przeczno. Był synem Marcelego, pracownika poczty i Anny Lewandowskiej. Po zakończeniu gimnazjum wstąpił do pallotynów, rozpoczął nowicjat i otrzymał sutannę w 1931 roku. Jego powołanie do pallotynów ukształtowało się pod wpływem rodziny, zwłaszcza dwóch kuzynów, którzy również byli pallotynami. Wiśniewski kontynuował naukę filozofii i teologii, wykazując duże zainteresowanie misjami i służbą medyczną. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1939 roku w Warszawie. Podczas II wojny światowej działał jako kapelan wojskowy, w okresie Powstania Warszawskiego pełnił obowiązki kapelana batalionu im. Stefana Czarnieckiego, pod pseudonimem „Łukasz”. Portal internetowy Muzeum Powstania Warszawskiego odnotował: „W pierwszą niedzielę powstania (6 VIII 1944 r.) wygłosił okolicznościowe kazanie dla powstańców i ludności cywilnej na nabożeństwie w kościele garnizonowym. Odwoływał się w nim do bohaterstwa powstańców z dawnych powstań narodowych.” Tam też czytamy, że po upadku dzielnicy Stare Miasto opuścił Warszawę wraz z ludnością cywilną, wcześniej próbując bezskutecznie przedostać się kanałami na Żoliborz. Za udział w powstaniu został odznaczony Krzyżem Walecznych. Po wojnie ks. Adam Wiśniewski kontynuował studia medyczne, uzyskując doktorat w 1951 r. Studiował medycynę we Francji i w Szwajcarii. Jego pragnieniem było poświęcić się pracy misyjnej. Jednak pierwsza próba podjęcia misji w Kamerunie zakończyła się niepowodzeniem. Mimo to ks. Adam nie zrezygnował ze swoich pragnień i po jakimś czasie nawiązał kontakty z pallotynami niemieckimi Prowincji Najświętszego Serca, prowadzącymi misje w Indiach. Na zaproszenie ks. Hansa A. Weidnera, będącego prefektem apostolskim prowincji Raipur w Indiach i po otrzymaniu w roku 1961 krzyża misyjnego z rąk prowincjała Ludwiga Sittenauera, ks. Adam Wiśniewski wyjechał na misje do Indii, najpierw do Bombaju, a później do Raipur, gdzie pracowali pallotyni niemieccy. Jego życiowym celem było pomaganie trędowatym, co doprowadziło do założenia i otwarcia w latach 1966/1967-1969 ośrodka dla trędowatych pod nazwą „Jeevodaya”. Tam jako lekarz i duszpasterz misyjny poświęcił się całkowicie służbie chorym na trąd. Zmarł z powodu choroby nowotworowej w 1987 r. Ks. Adam Wiśniewski jeszcze za życia był nazywany „apostołem trędowatych”. Wszystkie swe oszczędności i ofiary, które otrzymywał, przeznaczał na budowę i rozwój Ośrodka Rehabilitacji Trędowatych w Jeevoday. W służbie osobom chorym i potrzebującym widział spełnienie swojego powołania misyjnego i służby, jako człowieka i kapłana. Wśród trędowatych spędził 26 lat, z czego 18 w Jeevodaya, we wsi Gatapar. Po jego śmierci, kontynuacją dzieła jego życia zajęła się dr Helena Pyz.
Opracowano na podstawie źródeł:
Liber mortuorum. Księga zmarłych polskich pallotynów i pallotynek https://libermortuorum.pl/zmarli_index.php?biograf=115
Muzeum Powstania Warszawskiego. Powstańcze biogramy https://www.1944.pl/powstancze-biogramy/adam-wisniewski,48859.html
Sekretariat Misyjny Jeevodaya https://www.jeevodaya.org/pl/jeevodaya/ks-adam-wisniewski-sac
